Senioren Festival 2018

Woensdag 17-10-2018 was de dag, dat we weer aantraden voor het jaarlijkse Senioren festival

“wachtend op het seintje”

in de Flambou te Surhuisterveen. Als eerste orkest geprogrammeerd moesten we al om 09.30 uur op het podium zitten. Tijdens het inspelen was het niet geweldig, omdat door geopende deuren en heen en weer geloop van belangstellenden er veel lawaai was. Niettemin begonnen we na de opening door Durk Dam aan ons concert, een beetje gehandicapt door het, om verschillende redenen, niet aanwezig kunnen zijn van 15 leden.
Met veel enthousiasme speelden we de eerste mars Teodorum. Een geweldige inzet gevolgd door een pianissimo en een uitstekend gespeelde bas-solo. Een trio waarin de bariton / euphonium sectie een mooie melodie vertolkte  en tenslotte een perfect slot.
De inmiddels half volle zaal applaudisseerde en was zo te zien blij verrast met dit optreden en wachtte af wat er verder zou komen.
Dat liet niet op zich wachten en met The Wagon Trail werden alle registers open getrokken van technische hoogstandjes tot fluister zachte momenten en afwisselend soli met euphoniums, cornetten/bugels tot bassen en trombones. Vooral het laatste deel The Rocky Mountains beleefde een perfecte uitvoering in een strak tempo. Dat een kornettist een hinnikend paard kon nadoen is nog nooit eerder vertoond en was zeer verrassend. Na de laatste noot bleef het even stil en toen barste het applaus los.
Het is al een gegeven dat binnen ons orkest een saxofoongroep aanwezig is, die tijdens optredens zelfstandig nummers ten gehore brengt. Ook nu weer. Het zeer muzikale en gedragen stuk Gabriella’s Sang werd met enthousiasme uitgevoerd.
The Magnificient Seven was het volgende stuk, dat door het gehele orkest werd gespeeld. Geopend met een Allegro vivace, bleef het tempo het gehele stuk bijzonder strak. De bariton/euphonium groep speelde een mooie melodie die later op meerder momenten weer terug kwam. Een daverend slot besloot dit nummer.
Een overrompelend stuk bleek het MUSIC TO WATCH GIRLS BY Een stuk waarin ruw werd gespeeld als het moest en keihard, maar ook pianissimo op de juiste momenten en een slot wat als een verrassing kwam. De belangstellenden in de zaal gaven ons een staande ovatie.